Mestvergisters

Mestvergisters vergroten het probleem van het overschot aan nutrienten, mogelijke effecten op verspreiding van pathogenen onderschat, vermijd "duurzame" stroom uit mestvergisters 

Mestvergisting en andere vormen van mestbewerking is een noodgreep als reactie op het mestoverschot. Hier wordt niet het standpunt verkondigd dat mestbewerking altijd afgewezen moet worden. Wel moet worden vastgesteld dat de wijze waarop mestbewerking zich tot nu ontwikkelt geweldig veel kritiek oproept. Dit is zowel kritiek op de overheid (die bijna wanhopig, en met veel subsidie, mestbewerking probeert aan te jagen) als de sector die zich geen raad weet met de mest. De overheid verkwist veel geld in kwaliteitsarm mestbeleid, en laat na een deugdelijke milieuafweging te maken. En de boeren: verbijsterend is dat 80% van de boeren in het geheel niet bezig is met opbrengsten en rendementen van mestvergisters. Ze moeten vooral de mest kwijt en ze zien wel waar het schip strandt........

Mestvergisters

vergroten het probleem van het overschot aan nutrienten, mogelijke effecten op verspreiding van pathogenen onderschat, vermijd "duurzame" stroom uit mestvergisters

Inleiding

Mestvergisting en andere vormen van mestbewerking is een noodgreep als reactie op het mestoverschot. Hier wordt niet het standpunt verkondigd dat mestbewerking altijd afgewezen moet worden. Wel moet worden vastgesteld dat de wijze waarop mestbewerking zich tot nu ontwikkelt geweldig veel kritiek oproept. Dit is zowel kritiek op de overheid (die bijna wanhopig, en met veel subsidie, mestbewerking probeert aan te jagen) als de sector die zich geen raad weet met de mest. De overheid verkwist veel geld in kwaliteitsarm mestbeleid, en laat na een deugdelijke milieuafweging te maken. En de boeren: verbijsterend is dat 80% van de boeren in het geheel niet bezig is met opbrengsten en rendementen van mestvergisters. Ze moeten vooral de mest kwijt en ze zien wel waar het schip strandt........

 

Eigenlijk zou het passender zijn om hier het woord "stront" te gebruiken omdat "mest" nog de lading heeft van verbetering van de vruchtbaarheid van het land. Dit lijkt nu al lang niet meer het geval. Daarvoor hebben we duidelijk veel te veel mest. Het is niet voor niets dat boeren voor de afvoer van mest, het "zwarte goud", moeten betalen.

 

Mestprobleem of nutriënten probleem?

Er is strikt genomen geen mestprobleem maar een probleem m.b.t. een overschot van de nutriënten stikstof en fosfor. Curieus genoeg tracht men dit op te lossen met vergisters. Waarom curieus? Omdat nutriënten stikstof en fosfor zich niet laten vergisten. Er komen dus evenveel nutriënten stikstof en fosfor uit de vergister als erin gaan. Er wordt geen gram vergist!

 

Er gaan momenteel honderden miljoenen aan subsidies naar zogenaamde mestvergisters. Helaas vergisten die "mestvergisters" meer veevoer dan mest. Dit komt doordat in mest te weinig energie zit voor een minimaal acceptabele gasopbrengst. Daarom gaan er "energiegewassen" bij. In Duitsland gaat door dit perverse systeem nu 1/3 deel van de maisopbrengst rechtstreeks de vergister in (bron: Rabobank). Toch moet het vee gevoederd worden, zodat er meer veevoeder moet worden geïmporteerd vanuit bijvoorbeeld Zuid-Amerika met ernstige negatieve effecten voor het tropisch oerwoud als gevolg van meer vraag naar producten die als basis dienen voor veevoer, bijvoorbeeld soja. Of meer tapioca uit Thailand. Een pervers systeem met perverse subsidies.
 
Dit wordt nog versterkt door het gegeven dat provincies de bouw van vergisters en alle initiatieven in die richting met raad en daad, en tevens ook financieel ondersteunen. Tegelijkertijd verlenen ze ook de milieuvergunningen. Hoezo onafhankelijke en zorgvuldige besluitvorming?
 
Zogenaamde "mestvergisters" draaien energetisch gezien dus meer op veevoeder (energiegewassen) dan op mest.

 

Ook komen er meer nutriënten stikstof en fosfor de vergister uit dan er via de mest ingaan. Immers, de "energiegewassen" bevatten ook nutriënten stikstof en fosfor. Die komen er ook allemaal weer uit........

Het probleem van de overschot van nutriënten stikstof en fosfor wordt door "mestvergisters" dus eerder vergroot dan verkleind.

 

Vergisters en bodemvruchtbaarheid

Een cruciale randvoorwaarde voor een goede bodemvruchtbaarheid is het gehalte aan organische stof. Om die op peil te houden of te verbeteren is veel biomassa (koolstof) nodig. Bij de vergisting en verwerking van mest wordt die juist afgevoerd. In biomassa (bermgras, etc.) zitten o.a. veel mineralen. Dat betekent dat, als die biomassa wordt ingezet om de bodemvruchtbaarheid te verbeteren, het mestoverschot nog groter is dan tot nu toe gedacht. Het inzetten van biomassa ter verbetering van bodemvruchtbaarheid is ook nodig omdat er nu heel fosfaat in de bodem is vastgelegd. Door veel biomassa (bijvoorbeeld compost) in de bodem te brengen en zo het bodemleven te voeden en activeren kan ook dat fosfaat weer beschikbaar worden gemaakt voor  plantengroei. Achteruitgang van het humusgehalte van de bodem brengt met zich mee dat boeren steeds vaker steeds kleinere hoeveelheden moeten bemesten om te voorkomen dat de minerelen uitspoelen naar het grondwater. 

Digistaat bevat een hoog gehalte aan vrije mineralen waardoor ook vaker kleinere hoeveelheden bemest moeten worden. Door achteruitgang van de bodemvruchtbaarheid (lees humusgehalte en daarmee het bodemleven) neemt ook het waterbufferendvermogen van de bodem af en daardoor spoelen vrije mineralen sneller uit en droogt de bodem sneller uit en moet er vaker en meer geirrigeerd/beregend worden. Kortom een doodlopende weg.

 

Verspreiding van zoönosen

Een onderschat probleem bij centrale mestvergisters is dat ook mest van zieke dieren naar de vergisters gaat. Dat is immers niet uit te sluiten en wordt ook altijd vergund. Nu zijn er wel voorschriften om te pasteuriseren, maar dit wordt lang niet altijd overal gedaan. En als het al wordt gedaan dan is het zeker niet uitgesloten dat pathogene bacterien en virussen de pasteurisatie stap overleven en gebruik van digestaat tot verspreiding van dierziekten kan leiden. Neem bijvoorbeeld thermofiele sporenvormende bacteriën, die de melkkwaliteit negatief kunnen beïnvloeden zoals XTAS-sporen. Bekend is dat dit sterk varieert van bedrijf tot bedrijf. Ze overleven een pasteurisatie bij 70 graden C. Een ander voorbeeld is miltvuur dat nog hogere temperaturen kan overleven. Aanwending van producten van vergisting kan daardoor leiden tot verdere verspreiding van dierziektes. De intensieve veehouderij loopt wat dierziekten betreft toch al op de rand van de afgrond zoals onlangs nog weer is gebleken met de vogelgriep.

 

Procedures tegen mestvegisters en mestverwerkers

Wij hebben in de afgelopen jaren verschillende juridische procedures gevoerd tegen (de komst van) mestvergisters en/of mestverwerkers zoals in Coevorden, Varsseveld, Tirns, MACE (Oss), Host (Klazienaveen), Reling (Streksel). In de meeste gevallen met succes.

 

Wat kunt u doen?

Vraag uw energieleverancier of er ook gas en/of elektriciteit van mestvergisters zit in de door u afgenomen duurzame stroom. Als dat het geval is vraag dan de levencier hiermee te stoppen. Wil hij dat niet, aarzel dan niet om over te stappen.

Mede op ons verzoek is Triodos bank gestopt met het financieren van mestvergisters. 


Lees meer

Mestvergisters

Mestvergisters vergroten het probleem van het overschot aan nutrienten, mogelijke effecten op verspreiding van pathogenen onderschat, vermijd "duurzame" stroom uit mestvergisters 

Mestvergisting en andere vormen van mestbewerking is een noodgreep als reactie op het mestoverschot. Hier wordt niet het standpunt verkondigd dat mestbewerking altijd afgewezen moet worden. Wel moet worden vastgesteld dat de wijze waarop mestbewerking zich tot nu ontwikkelt geweldig veel kritiek oproept. Dit is zowel kritiek op de overheid (die bijna wanhopig, en met veel subsidie, mestbewerking probeert aan te jagen) als de sector die zich geen raad weet met de mest. De overheid verkwist veel geld in kwaliteitsarm mestbeleid, en laat na een deugdelijke milieuafweging te maken. En de boeren: verbijsterend is dat 80% van de boeren in het geheel niet bezig is met opbrengsten en rendementen van mestvergisters. Ze moeten vooral de mest kwijt en ze zien wel waar het schip strandt........

Mestvergisters

vergroten het probleem van het overschot aan nutrienten, mogelijke effecten op verspreiding van pathogenen onderschat, vermijd "duurzame" stroom uit mestvergisters

Inleiding

Mestvergisting en andere vormen van mestbewerking is een noodgreep als reactie op het mestoverschot. Hier wordt niet het standpunt verkondigd dat mestbewerking altijd afgewezen moet worden. Wel moet worden vastgesteld dat de wijze waarop mestbewerking zich tot nu ontwikkelt geweldig veel kritiek oproept. Dit is zowel kritiek op de overheid (die bijna wanhopig, en met veel subsidie, mestbewerking probeert aan te jagen) als de sector die zich geen raad weet met de mest. De overheid verkwist veel geld in kwaliteitsarm mestbeleid, en laat na een deugdelijke milieuafweging te maken. En de boeren: verbijsterend is dat 80% van de boeren in het geheel niet bezig is met opbrengsten en rendementen van mestvergisters. Ze moeten vooral de mest kwijt en ze zien wel waar het schip strandt........

 

Eigenlijk zou het passender zijn om hier het woord "stront" te gebruiken omdat "mest" nog de lading heeft van verbetering van de vruchtbaarheid van het land. Dit lijkt nu al lang niet meer het geval. Daarvoor hebben we duidelijk veel te veel mest. Het is niet voor niets dat boeren voor de afvoer van mest, het "zwarte goud", moeten betalen.

 

Mestprobleem of nutriënten probleem?

Er is strikt genomen geen mestprobleem maar een probleem m.b.t. een overschot van de nutriënten stikstof en fosfor. Curieus genoeg tracht men dit op te lossen met vergisters. Waarom curieus? Omdat nutriënten stikstof en fosfor zich niet laten vergisten. Er komen dus evenveel nutriënten stikstof en fosfor uit de vergister als erin gaan. Er wordt geen gram vergist!

 

Er gaan momenteel honderden miljoenen aan subsidies naar zogenaamde mestvergisters. Helaas vergisten die "mestvergisters" meer veevoer dan mest. Dit komt doordat in mest te weinig energie zit voor een minimaal acceptabele gasopbrengst. Daarom gaan er "energiegewassen" bij. In Duitsland gaat door dit perverse systeem nu 1/3 deel van de maisopbrengst rechtstreeks de vergister in (bron: Rabobank). Toch moet het vee gevoederd worden, zodat er meer veevoeder moet worden geïmporteerd vanuit bijvoorbeeld Zuid-Amerika met ernstige negatieve effecten voor het tropisch oerwoud als gevolg van meer vraag naar producten die als basis dienen voor veevoer, bijvoorbeeld soja. Of meer tapioca uit Thailand. Een pervers systeem met perverse subsidies.
 
Dit wordt nog versterkt door het gegeven dat provincies de bouw van vergisters en alle initiatieven in die richting met raad en daad, en tevens ook financieel ondersteunen. Tegelijkertijd verlenen ze ook de milieuvergunningen. Hoezo onafhankelijke en zorgvuldige besluitvorming?
 
Zogenaamde "mestvergisters" draaien energetisch gezien dus meer op veevoeder (energiegewassen) dan op mest.

 

Ook komen er meer nutriënten stikstof en fosfor de vergister uit dan er via de mest ingaan. Immers, de "energiegewassen" bevatten ook nutriënten stikstof en fosfor. Die komen er ook allemaal weer uit........

Het probleem van de overschot van nutriënten stikstof en fosfor wordt door "mestvergisters" dus eerder vergroot dan verkleind.

 

Vergisters en bodemvruchtbaarheid

Een cruciale randvoorwaarde voor een goede bodemvruchtbaarheid is het gehalte aan organische stof. Om die op peil te houden of te verbeteren is veel biomassa (koolstof) nodig. Bij de vergisting en verwerking van mest wordt die juist afgevoerd. In biomassa (bermgras, etc.) zitten o.a. veel mineralen. Dat betekent dat, als die biomassa wordt ingezet om de bodemvruchtbaarheid te verbeteren, het mestoverschot nog groter is dan tot nu toe gedacht. Het inzetten van biomassa ter verbetering van bodemvruchtbaarheid is ook nodig omdat er nu heel fosfaat in de bodem is vastgelegd. Door veel biomassa (bijvoorbeeld compost) in de bodem te brengen en zo het bodemleven te voeden en activeren kan ook dat fosfaat weer beschikbaar worden gemaakt voor  plantengroei. Achteruitgang van het humusgehalte van de bodem brengt met zich mee dat boeren steeds vaker steeds kleinere hoeveelheden moeten bemesten om te voorkomen dat de minerelen uitspoelen naar het grondwater. 

Digistaat bevat een hoog gehalte aan vrije mineralen waardoor ook vaker kleinere hoeveelheden bemest moeten worden. Door achteruitgang van de bodemvruchtbaarheid (lees humusgehalte en daarmee het bodemleven) neemt ook het waterbufferendvermogen van de bodem af en daardoor spoelen vrije mineralen sneller uit en droogt de bodem sneller uit en moet er vaker en meer geirrigeerd/beregend worden. Kortom een doodlopende weg.

 

Verspreiding van zoönosen

Een onderschat probleem bij centrale mestvergisters is dat ook mest van zieke dieren naar de vergisters gaat. Dat is immers niet uit te sluiten en wordt ook altijd vergund. Nu zijn er wel voorschriften om te pasteuriseren, maar dit wordt lang niet altijd overal gedaan. En als het al wordt gedaan dan is het zeker niet uitgesloten dat pathogene bacterien en virussen de pasteurisatie stap overleven en gebruik van digestaat tot verspreiding van dierziekten kan leiden. Neem bijvoorbeeld thermofiele sporenvormende bacteriën, die de melkkwaliteit negatief kunnen beïnvloeden zoals XTAS-sporen. Bekend is dat dit sterk varieert van bedrijf tot bedrijf. Ze overleven een pasteurisatie bij 70 graden C. Een ander voorbeeld is miltvuur dat nog hogere temperaturen kan overleven. Aanwending van producten van vergisting kan daardoor leiden tot verdere verspreiding van dierziektes. De intensieve veehouderij loopt wat dierziekten betreft toch al op de rand van de afgrond zoals onlangs nog weer is gebleken met de vogelgriep.

 

Procedures tegen mestvegisters en mestverwerkers

Wij hebben in de afgelopen jaren verschillende juridische procedures gevoerd tegen (de komst van) mestvergisters en/of mestverwerkers zoals in Coevorden, Varsseveld, Tirns, MACE (Oss), Host (Klazienaveen), Reling (Streksel). In de meeste gevallen met succes.

 

Wat kunt u doen?

Vraag uw energieleverancier of er ook gas en/of elektriciteit van mestvergisters zit in de door u afgenomen duurzame stroom. Als dat het geval is vraag dan de levencier hiermee te stoppen. Wil hij dat niet, aarzel dan niet om over te stappen.

Mede op ons verzoek is Triodos bank gestopt met het financieren van mestvergisters. 


Lees meer